ماندانا زندیان    گفتیم: زنده باد آزادی زنده باد آگاهی زنده باد زندگی؛ و دست­هایمان را در نور کاشتیم.   گیسوانمان را پوشاندند دست­هایمان را بستند گلویمان را  سوراخ­کردند و تفنگ­هایشان که دست­هایشان بود آرامش آب را شکست.   بهار شد ما زنده ماندیم و سبز شدیم آنها برای تفنگ­هایشان سیاه پوشیدند.     آبان یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی