مهری جعفری    «تقدیم به زنان و به پاسداشت زبان»   گم   صدای جیغ پرنده این جا همین جا توی گلوی من درست همین جا ج ی غ  پرنده ج یییییییییییییییییی غ   و  آن حروف این جاست  این جا همین جا زیر دندان های من  مک می زنم ترش شده اند    و تکه های هر حرف تکه های هر حرف را می گویم هر حرف  در تکه های یک بغض ساده همیشگی غوطه می خورد تا که تف می کنم  آه های هزاره ها را یک بار دیگر از پنجره های بسته   این حروف را فراموش کن حرف های تازه ای در راه است این چرخیدن های مداوم زبان  گوش کن بال بال زدن های مداوم کلمات   زبان را هی ی ی   می چرخانم گوش کن گوشه های این حرف ها را که شکسته ام،  ریزه هایش را هی ی ی ی  چرخ می دهم    دنبال چیزی بودم چیزی   مثل مرواریدهای درخشان بین کهنه پاره های جمله های تاریخی تا امروز امروز دانه دانه از کناره های جمله های گوش دار گوش          دار از درز باز شده در میان عبارت های مرده  و حرف های فرسوده فرسوده فرسوده   صدایش را می شنوی؟ جیر جیر تخته پاره های این جمله ها که انبار شده اند روی هم     دنبال چیزی بودی بین حرف و یا جمله کدام رساله  آن جا که  همه سطرها از حال رفته اند   بین همه سخنان گچی در قالب های فلزی در گوشه های بوگرفته از جمله های تب دار و کلمات احساساتی نمناک   این جاست که دیر می شود   این جا در پیشگاه همه کسانی که گوش به این شعر سپرده اند  من از این همه تاخیر معذورم و معذورم از حرف های پشت این حنجره   ساده نیست   نفس می خواهد نفس س س س    بین حرف های عموزنجیرباف که می دوی نفسسسسسس از زیر زبان تا زیر ناف نفسسسسسسس                تکانی به آنها می دهی حادثه ای باید وسط یک جمله افتاده باشد میخ دیگری از تن یکی دیگر  این حروف  را از تابلوهای مبتذل بیرون کشیده ام     حالا همین الان همین جاست   اما هنوز تمامش نکرده ام  و تمام راه های عالم از همین جا شروع می شود   این جا همین جا صدای جیغ پرنده می آید جی ی ی ی ی غ پرنده