مینو نصرت از تمام پشت بام های گلی  کاه کوچکی برداشته ام  امروز میخواهم  آتش بزرگی  بگیرانم ازقوس و قزح خاطره ها لالائی درمنه ها طاق نصرت ها کمی به من فرصت دهید به ثانیه ای جهان را می چرخم در دنج ترین زاویه ی رودخانه ها فرود می آیم یم   جائی که ماشین ها با نگاهی به سمت دریا بو می گیرند  عبور میکنند  به پرنده ها  می خورند می خندند  و رودخانه ای از دلشان می جوشد  شور شور شور