فراموشی         روشنک بیگناه نمی دانم ته کدام جام بود یا فنجان چای کدام خواب کوتاه بی موقع یا لحظه ی سکوت بعد از تیر خلاص جایی فراموشی رسید با انگشتان کشیده بر پیشانی ات نواخت چراغها مادر و کودک مجسمه های فصلی مجلل تو در جستجوی حاشیه ها خطی مورب میان ابروها و نگاه انکار خیالی فاصله ها خطی واقعی تر از رد شور آب بر ساحلی که نبود اولین روزِ باقی روزهایت