دو شعر از

  محمّد رضا نامدارپور(هیوا)

 

 1

 

چشمانت مست بود و

                           کمی عرب

که دست از گیسوان تو بردار نبودم !

اصلاً

 گیرم اینجا جنوب تاریخ باشد

این وقت سال

                نخلها گیلاس بدهند و

    دریا

       جهنمی به پا کند                   شرجی !

 

 

بزن به جیغ  و دمّامی برای من

دهان این دریا

                    بوی خون می دهد و لاشه !

بگذار اینبار

                 از هلهله ی اندام تو بلرزد

این جنازه          که دیگر مرد شده!

                       که دست از  گیسوان تو بردار نیست

     هنوز

     یک تار موی تو

                            لای استخوانهای انگشتم

                                                          آب می خورد !!!

 

 

 2

یا زلیخا

     یا گرگ

            نه ...

                 اصلاً به ما نیامده پیراهن بپوشیم !!!