رفتن لیلا عطارچی    رفتی و ندیدی که چه سنگین راه با تو رفته را تنها طی می کنم.  دوباره می آیی که خرده های نان را نشان راهت گذاشتم . و می بینی کبوتران عاشق را که دانه بر می چینند و بر جای پایت نوک می زنند. تا زمین هم انتظارت را از یاد نبرد